باشگاه بدن سازی فقط برای آلمانی‌ها؟


ظاهرن اتباع خارجی ساکن استان نوردراین‌وست‌فالن آلمان همیشه برای ورود به باشگاه بدن‌سازی با مشکلاتی روبرو هستند. نماینده‌های این افراد خارجی از تبعیض و نژادپرستی در این مورد خبر می‌دهند.
در تازه‌ترین رویدادی از همین دست، مدیر یک باشگاه بدن‌سازی در شهر لونن از ثبت‌نام یک زوج خارجی به‌دلیل ملیت آنها پرهیز کرده است. او دلیل این کارش را«روحیه‌ی بد و آستانه‌ی تحمل مردان شرقی» می‌داند.و این تنها مورد نیست
هارتموت راینرز، مسئول مرکز اطلاع‌رسانی ضد نژادپرستی استان نوردراین‌وست‌فالن در دویسبورگ،  خشم خود را فرو می‌خورد و از اتفاقی مشابه که در شهر دورتموند افتاده خبر می‌دهد. در آنجا مدیر یک باشگاه بدن‌سازی استفاده از روسری را برای یکی از زنان خارجی ممنوع کرده است.
شکایت‌های دائمی
هارتموت می‌گوید که همواره با شکایت‌هایی روبروست که در آنها باشگاه‌های بدن‌سازی، خارجی‌ها را با محدودیت‌هایی روبرو کرده‌اند. یکی از کارکنان سابق یک زنجیره‌ی معروف در همین استان به روزنامه‌ی تاگس‌تسایتونگ گفته بود:«اینها نمی‌خواهند مشتری خارجی داشته باشند و این سیاست تجاری آنهاست»
انجمن نمایندگان محلی مهاجران هم اتفاقات را با دقت و نگرانی دنبال می‌کند. سیامک پوربحری به عنوان نماینده‌ی این انجمن از یک رفتار به‌شدت تبعیض‌آمیز نسبت به شهروندان غیرآلمانی خبر می‌دهد.
سخنگوی باشگاه‌های زنجیره‌ای مک-فیت اولین کسی‌ست که از جانب صنف باشگاه‌های بدن‌سازی مخالفت می‌کند. بیورن کولن می‌گوید:«ما یک بنگاه تجاری و درآمدزا هستیم. برای ما پیشینه‌ی مشتریان‌امان اهمیتی ندارد.  درآمدمان و پول برای ما اهمیت دارد»
هارتموت راینرز می‌گوید:«بحث طبقه‌بندی خارجی‌ها موضوع تازه‌ای نیست. ما همواره با گزارش‌هایی مبنی بر عدم پذیرش خارجی‌ها در باشگاه‌های بدن‌سازی روبرو هستیم». این مسائل در سال‌های اخیر در شهرهایی از جمله دویسبورگ، هاگن، دورتموند و اخیرن در لونن اتفاق افتاده است. آنچه برای زوج ترک، زنگول و اوزم ارسان(عکس) اتفاق افتاده دشوار بودن ورود خارجی‌ها به باشگاه‌های بدن‌سازی را نشان می‌دهد. مسئول باشگاه از آنان ثبت‌نام نکرده و به‌وضوح اعلام کرده که مردان خارجی را ثبت‌نام نمی‌کند.
زنگول ارسان می‌گوید:« در آنجا یک ظرفیت مشخصی به خارجی‌ها تعلق دارد که نباید اضافه برآن ثبت‌نام شود» او پس از پافشاری‌های بسیار به این پاسخ رسیده است. رونی مالویتز، مدیر این باشگاه در پاسخ به همین سؤال گفت:«آن خانم را ثبت‌نام کردیم و مسئله به دوست پسرشان برمی‌گردد. ما یک مشکل بزرگ با مردان شرقی داریم»
اظهار نظر مدیر باشگاه نه تنها برای هارتموت که برای پوربحری هم غیرقابل فهم است و هردوی‌شان می‌گویند:«این اظهارات نژادپرستانه است». حتا  مالویتز که این مطلب را اظهار داشته می‌پذیرد که می‌توان از اظهارات‌ش جریان تبعیض‌آمیز و نژتدپرستانه احساس کرد.  اما او معتقد است که جز این رفتار چاره‌ی دیگری ندارد. او می‌گوید:«ما تبعیض قائل می‌شویم چون باید تبعیض قائل شویم!».
 مالویتز می‌گوید:« اگر ظرفیت مردان خارجی را محدود نکنیم، مشتریان دیگرمان، به‌ویژه زنان را از دست می‌دهیم. ما همواره با شکایاتی روبرو هستیم. مردان شرقی، خلق و خوی خاصی دارند که در خون‌شان است». در این باره سیامک پوربحری فقط سرش را به عنوان تاسف تکان می‌دهد و می‌گوید:«من یک دوره آموزش مسائل فرهنگی را برای این آدم پیشنهاد می‌کنم. پیش‌داوری‌ها در این باره بسیار بیشتر از این حرف‌هاست»
به جای رفتار حذف‌کننده می‌توان گروه‌هایی هم‌سطح را برنامه‌ریزی کرد با این همه مالویتز آن را عملی نمی‌داند و می‌گوید:«وقتی یک زن جوان آلمانی به‌طور آزمایشی در اینجا تمرین کند و فقط مردان شرقی را ببیند، می‌رود و پشت سرش را هم نگاه نمی‌کند. اینکه به هر کسی شانس مساوی بدهیم امکان‌پذیر نیست. من می‌خواهم درآمد داشته باشم»

 
©Copyright Rheiniranراینیران