ایران نباید تحریک شود




سیمون اسمیت(عکس)، نماینده‌ی انگلستان در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌گوید که در تلاش ایران برای ساخت سلاح اتمی به اطمینان رسیده است. آنچه در پی می‌آید مصاحبه با وی است
رییس سازمان انرژی اتمی، محمدالبرادعی گفته است که در مورد تهدیدات هسته‌ای ایران اغراق شده. آیا حق با اوست؟
اسمیت: شواهد و قرائن آنقدر هست که نگرانی‌ها در مورد فعالیت اتمی ایران را توجیه کند. در آخرین گزارش مدیرکل آمده که در حال حاضر ایران بیش از 8هزار سانتریفوژ دارد.
ایران گزارش را مثبت ارزیابی کرده. این بدان معنی‌ست که غنی‌سازی اورانیوم  با سرعت کمتری انجام می‌شود و در عین حال بازرسی نطنز دقیق‌تر شده؟
اسمیت: برای چنین کنترلی می‌بایست یک سال پیش اجازه داده می‌شد و همچنین برای بازرسی رآکتور آب سنگین اراک. برای همین تاخیر ما نمی‌توانیم آنها را تشویق کنیم. اما بر اساس گزارش سازمان انرژی اتمی این صحت دارد که ایران اورانیوم کمتری به سانتریفوژها تزریق کرده. با ابن‌حال سانتریفوژها اضافه شده‌اند. تنها در شرایطی وجود این سانتریفوژها توجیه است که در ایران یک شبکه‌ی وسیعی از نیروی اتمی غیرنظامی فعال باشد. اما متاسفانه ایران حتا یک راکتور هم ندارد که این حجم اورانیوم موجود در نطنز را لازم داشته باشد.
تهران ادعا می‌کند که آن را برای ساخت نیروگاه اتمی نیاز دارد!
اسمیت: پس به چه دلیل ایران اسب‌هایش را زین کرده است؟  من هیچ منطق اقتصادی برای تولید سوخت هسته‌ای به‌جای خرید آن نمی‌بینم.
ادله‌ی محکمی که نشان دهد ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای تلاش می‌کند، چیست؟
اسمیت: در گزارش فعلی سازمان انرژی اتمی گوشه‌هایی از ابعاد نظامی فعالیت هسته‌ای ایران تشریح شده. پروژه‌ی طراحی و ساخت موشک‌های زمین به زمین، آزمایش‌هایی با مواد انفجاری بسیار قدرتمند ،  پروژه‌ی تامین نمک سبز برا ی کلاهک انفجاری. آژانس انرژی اتمی این نشانه‌ها را بسیار جدی می‌داند. اما در آن اشاره‌ی مستقیمی به سلاح اتمی نشده است.
شما خود پذیرفته‌اید که ایران ساخت بمب اتمی را دنبال می‌کند؟
اسمیت: بله! پروژه‌ی اصلی ایرانی‌ها تحقیق برای تکمیل و ساخت کلاهک هسته‌ای‌ست 
اسناد و مدارکی هم هست که در گزارش آژانس به آن اشاره نشده باشد؟
اسمیت: بله و آنها سؤالاتی هستند که سازمان انرژی اتمی ایران باید به آنها جواب دهد
هفت سال از بحران اتمی ایران می‌گذرد. آیا این بحران در آینده‌ای نزدیک حل خواهد شد؟
اسمیت: در این باره چیزی نمی‌توانم بگویم. ما برای حل این مسئله شیوه‌ی راه‌بردی مزدوج را به‌کار بسته‌ایم که بر اساس آن از یک‌ طرف برای بالابردن انگیزه‌ در ایرانی‌ها، بسته‌ای را به آنان پیشنهاد کرده‌ایم و از سوی دیگر فشارها را بالا می‌بریم. در حال حاضر هم منتظر برخورد ایرانی‌ها با پیشنهاداتی که در مذاکرات آوریل به آنها ارائه دادیم هستیم. اگر این انتظار بی‌نتیجه باشد از شورای امنیت سازمان ملل درخواست می‌کنیم تا قطع‌نامه‌ای دیگر برای تشدید مجازات ایران صادر کند. 
  تشدید تحریم‌ها آب به آسیاب بخش تندروی حاکمیت ایران نمی‌ریزد؟
اسمیت: این نکته باید همواره مورد توجه قرار بگیرد. تحریم می‌تواند باعث تقویت یک بخش دیگر شود. اما ما قصد داریم قطع‌نامه‌های قبلی را اجرایی کنیم و انتقادات داخلی را برعلیه این برنامه دامن بزنیم. اجازه بدهید واضح‌تر صحبت کنم؛ تمام تلاش ما این است که حکومت ایران را تحریک نکنیم. 
ایرانی‌ها کدام هدف و استراتژی را دنبال می‌کنند؟
اسمیت: بدیهی‌ست که ایران تا به‌ حال چیزی در این باره به نهادهای بین‌المللی ارائه نداده است. آنها در تهران به این نتیجه رسیده‌اند که باید برای پیشبرد اهداف‌شان تا آنجایی که می‌توانند زمان بخرند. البته من مطمئن نیستم که حتا خود ایرانی‌ها هم هدف‌شان را تعریف کرده باشند. آنچه واضح است این است که آنها تمام سعی‌شان این است که توانایی هسته‌ای‌شان را به رخ دیگران بکشند و بگویند ما به مواد اولیه و فن‌آوری ان دست یافته‌ایم. از سویی دیگر زرادخانه‌ای کوچک شاید با چند کلاهک هسته‌ای. 
 همین موضوع:

 
©Copyright Rheiniranراینیران