وقتی پنج مرد مسلح که نقاب به صورت داشتند، دست مادر را گرفتند تا او را به زور با خود ببرند، دختر که آن سال(2005) هجده ساله بود خودش را به پای آنان انداخت و به آنها التماس کرد تا او را به جای مادرش ببرند:«او تنها کسیست که در اینجا دارم!». آنها مادر را به اتاق خواب کشاندند و یکی بعد از دیگری به او تجاوز کردند
«فقط یک نفر این بلا را به سرم نیاورد، آنها چهار نفر بودند» کاوتر اینها را با چشمانی اشکآلود میگوید و دخترش را به آشپزخانه میفرستد تا برایش لیوانی آب بیاورد. سیگاری روشن میکند و دودش را به سقف فوت میکند. او در سال 2006 به همراه دخترش به دمشق میآید و در یکی از شهرهای کوچک آنجا اقامت میگزیند.آنها تحت حمایت سازمان امور پناهندگان سازمان ملل هستند. ولی همچنان مجوز کار یا اقامت طولانی مدت در آنجا ندارند.
کاوتر درخواست پناهندگی به آلمان را هم تسلیم دفتر سازمان ملل کرده. چرا که معتفد است او و دخترش هیچ آیندهای در آنجا نخواهند داشت. دو خواهر او به همراه خانوادهشان سالهاست که در شهر کلن آلمان زندگی میکنند. او که از دههی هشتاد میلادی مطلقه است و در دسامبر آینده پنجاه ساله میشود، دومین شانس زندگی را بیازماید.اما هنوز نمیداند که درخواستش از جانب دولت آلمان پذیرفته خواهد شد یا نه.
اکثر قریب به اتفاق 1147 عراقی که با کمک سازمان ملل به آلمان رسیدهاند، مسیحی هستند و مابقی نیز مزو سایر اقلیتهای دینی بهشمار میآیند. اما کاوتر و دخترش مسلمان هستند. میشل ال-فارو که برای کمیساریای سازمان ملل کار میکند، میگوید:« ما خیلی خوشحالیم که دولت آلمان این تعداد پناهندهی عراقی را پذیرفته اما در عین حال نمیخواهیم دین باعث تبعیض و محرومیت عدهای دیگر شود«. یکی دیگر از کارکنان میگوید:« حمایت از مسیحیها به سیاستهای داخلی آلمانیها مربوط میشود».«
2500 پناهندهی عراقی که بهطور موقت در سوریه و اردن پناه داده شدهاند میبایست تا پایان سال جاری میلادی در آلمان حق اقامت دریافت کنند. آنها در ابتدا اقامت سه ساله دیافت خواهند کرد ولی میتوانند پس از آن نیز در اینجا بمانند. سلیر کشورهای عضو اتحادیهی اروپا نیز قرار است به 7500 عراقی دیگر پناهندگی اعطاء کنند.
سازمان ملل توانسته است از سال 2007 تا کنون بیش از 9400 عراقی را به آمریکا انتقال دهد. اما خیلی از عراقیها تمایلی برای زندگی در آمریکا ندارند. عدهای از آنها اشغال کشورشان توسط آمریکاییةآ را دلیل عدم تمایلشان عنوان میکنند و عدهای دیگر هم از شرایط زندگی در آمریکا هراس دارند. آنها معتقدند که بعد از شش ماهه اول که مورد حمایت دولت خواهند بود، زندگی بدون کمکهای دولتیسخت خواهد بود.
برهمین اساس بسیاری از عراقیها تلاش میکنند خودشان را از سوریه به آلمان برسانند. بسیاری از آنها برای دریافت ویزا در مؤسسه زبان گوته ثبت نام کردهاند و بسیاری از دختران جوان عراقی هم در انتظار ازدواج با مردان آلمانی و اقامت از این طریق هستند.
Von Anne-Beatrice Clasmann, dpa Damaskus (dpa)
.jpg)
